امروز بسیاری از کودکان در امریکا در حال آموزش از راه دور تا حد زیادی از طریق صفحه نمایش. اما در اواخر دهه 1960 هنگامی که یک تجربی برنامه تلویزیونی به نام “Sesame Street” ضربه امواج رادیو و تلویزیون ایده این است که صفحه نمایش می تواند آموزش انقلابی بود. در زیر گزیده ای از “روزهای آفتابی کودکان و تلویزیونی انقلاب که تغییر و آمریکا و” دیوید کمپ. با کلیک بر روی پخش کننده های صوتی در بالا به شنیدن کمپ گفتگو با کای Ryssdal.

در آخرین جمعه از ماه جولای در سال 1970, David Brinkley های برجسته خبرنگار NBC پرداخت کنجکاو ادای احترام به خروج coanchor, چت هانتلی که آخر شب در هوا در آن بود. و اشاره کرد که هانتلی شد بازنشستگی به بومی مونتانا که در آن او نگه داشته انزال Brinkley خطاب خود را پخش شریک در طولانی مدت در هونتلی-Brinkley گزارش با بیشتر wistfulness و اضطراب از خود خوش رفتار معمولا مجاز است. “هنگامی که شما در خارج وجود دارد در زیر آسمان پاک و هوای پاک” Brinkley گفت: “شاید یک بار در در حالی که شما فکر می کنم از کسانی که از ما هنوز هم در اینجا—مبارزه با ترافیک, حمل و نقل خرابی حملات و آلودگی. و تعجب آنچه که ما می توانید غذا خوردن, نوشیدن, دود یا نفس است که نمی خواهد ما را بکشند و بدانم چه ترسناک خواهد بود بازدید بر ما بعدی.”

Brinkley بود به سختی و به تنهایی نشان می دهد که در جامعه آمریکا و شاید زندگی بر روی زمین بود که به رسوا پایان. اخبار ارائه شواهد کافی. یک سال قبل از آن رودخانه در حال اجرا از طریق کلیولند در کویاهوگا حال آتش آن آبهای تیره slicked با نفت رواناب از کارخانه های همراه خود را از بانک. تظاهرات علیه جنگ ویتنام در حال رشد بودند تا کنون بیشتر معاند و گاهی اوقات مرگبار: در آوریل سال 1970 چهار نفر کشته و شماری بیشتر زخمی زمانی که ملی Guardsmen آتش به روی تظاهرکنندگان در دانشگاه ایالتی کنت در اوهایو. خیلی از دانشگاه ها در ضمن مصرف شده توسط پیرو عقیده توماس مالتوس که از ترس رشد جمعیت بود پیشی بشریت توانایی خود را به غذا; Paul Ehrlich, یک زیست شناس دانشگاه استنفورد بود, به دست آورد, اندازه گیری, افراد مشهور, خود 1968 کتاب بمب جمعیت که پیش بینی است که “در دهه 1970 صدها میلیون ها نفر از مردم را به مرگ از گرسنگی مردن در وجود هر تصادف برنامه ها مبادرت ورزیده در حال حاضر.”

آن را پر سر و صدا متجاوزانه لحظه فرهنگی که در طی آن Crosby, Stills نش & جوان سوگواری برای ایالتی کنت مرده “اوهایو” ممنوع شد از بسیاری AM ایستگاه های رادیویی و Midnight Cowboy یک حیله گر شخصیت مطالعه از دوستی بین یک مرد و زن روسپی و یک مرد باهم, مجموعه ای در برابر پس زمینه از شهر نیویورک در آن entropically scuzzy نادر شد اولین X-rated فیلم برنده جایزه اسکار برای بهترین تصویر.

یکی دیگر از نگار چت هانتلی و David Brinkley را کهنه newspaperman ادوارد Robb الیس نگه داشته مفصل خاطرات این دوره است. بررسی وقایع قبل از او به عنوان 1970 خطور او ارائه یک چشم انداز حتی بیشتر آخرالزمانی از Brinkley است. “من شک دارم که آیا من باید زندگی می کنند از طریق این دهه هفتاد و یا مایل به انجام این کار” الیس نوشت. “اگر چه من خودم نسبتا جوانی در نگرش سریع به اعتراف به اشتباهات من زمانی که آنها به من اشاره مشتاق به تغییر و انطباق با محیط در حال تغییر من حس که نمی توانم تغییر طبیعت من و اعتقادات به اندازه کافی برای پذیرش همه ارزش ها از کسانی که جوان تر از خودم. . . . ممکن است که پس از انحطاط و سقوط امپراتوری روم (یک فرایند و نه یک رویداد ناگهانی) در جهان شناخته شده چنین اوجی نقطه عطف در امور بشری.”

آن را شگفت انگیز برای خواندن و مشاهده این حساب که دانستن آنها متعلق به برخی از unfathomably دور, دوران, اما زمانی که من بسیار زنده است. من بچه بودم در سال 1970, زندگی, مانند بسیاری دیگر, خوش بی اعتنا به پایان زمان شعارهای رضایتمندانه مرور جهان در ران ارتفاع.

این امر می تواند آسان به ویژگی این قطع ارتباط به این واقعیت ساده است که ما دبستانی هنوز مجهز با توانایی های شناختی را به نگه داشتن زبانه ها در زمان حوادث است. اما چیز دیگری بود. جداگانه بیشتر خوش مشروط از آمریکایی ها شاهد همان اجتماعی تاکید می کند که افراد بدبین بود اما به جای wringing دست خود را در سوگواری آنها احساس یک تماس به عمل است.

Sesame Street بخشی از یک جنبش بزرگتر که دیدم رسانه متخصصان و رهبران فکری اهرم نفوذ خود برای کمک به کودکان یاد بگیرند و بهتر شهروندان است.

در اوایل سال 1970 تنها چند کیلومتر تا جاده از الیس چلسی آپارتمان و هانتلی را مرکز راکفلر قرار گرفتن در یک RKO فیلم تئاتر در منهتن فوقانی سمت غرب که تبدیل شده بود به یک صدا, یک گروه از مردان و زنان در سنین مختلف و مسابقات بودند برگزاری روزانه به پایان اولین فصل از کودکان برنامه های تلویزیون بود که هنوز هم به عنوان یک آزمایش هنوز مطمئن باشید فصل دوم. موضوع آن آهنگ شروع با یک باس سنگین موسیقی رقم نزدیک یک کودک نو پا را باردار جست و خیز کردن به سمت زمین بازی—womp-womp, womp-womp, womp-womp, wompa-domp—و یک گروه کر کودکان آواز “روز آفتابی sweepin’ ابرها دور . . .” آن را به نام Sesame Street.

کنجد خیابان بود و انقلابی در راه های بسیاری است, در آن آغوش شهری shabbiness خود را به راحتی در شرایط که هیچ-hopers bemoaned. به عنوان یک خبرنگار که برای بازدید از نمایش مجموعه ای که در آن سال اشاره کرد: “جایی است که در آن اجتناب ناپذیر در حال حاضر; لباس از بازیگران و فرسوده این قهوه مایل به زرد رنگ و شن از شهرستان درونی زندگی اجزای حیاتی نشان می دهد.”

در عین حال Sesame Street خلاق تیم تزریق این مجموعه با شادی موثر نوآورانه و بصری ترکیب scruffiness و ملایم psychedelia بود که دلربا برای کودکان, اگر گاهی مخدوش کننده برای بزرگسالان است. امروز خیابان کنجد یک مؤسسه محبوب آن آهنگ ها, نگاه, فرمت, و از جمله شخصیت های ماپت ها به عنوان پرنده ای بزرگ و Oscar the Grouch آشنا به چندین نسل است. اما در زمان توسعه آن نشان می دهد آنقدر رادیکال به عنوان به معنای واقعی کلمه غیر قابل تصور برای کسانی که درگیر در آن است. Loretta طولانی که با بازی سوزان, خیابان کنجد را منور از نور افتاب مادری رقم به یاد آورد قرار دادن ترساندن به پدر و مادر او در بازگشت به خانه در روستایی میشیگان که در سال 1969 او در توصیف کار جدید است که به آنها صدا مانند یک دارو ناشی از توهم است.

'Sesame Street' hosts Matt Robinson (Gordon), Will Lee (Mr. Hooper) Loretta Long (Susan) and Bob McGrath (Bob) stand with Big Bird in a promotional still on the set of the educational public television series, circa 1969.
Sesame Street میزبان مت رابینسون (گوردون) خواهد لی (آقای هوپر), Loretta طولانی (سوزان) و باب McGrath (باب) ایستاده با پرنده های تبلیغاتی هنوز هم در این مجموعه آموزشی عمومی مجموعه تلویزیونی حدود سال 1969.

گفت: “من به مادرم ‘این یک آموزشی نشان می دهد و من قصد دارم به نشستن بر روی یک خم شدن و صحبت کردن به یک هشت پا پرنده زرد!’ به عنوان آن بود بیرون آمدن از دهان من می دانستم که این یک اشتباه بود,” او گفت:. “من مادر واقعی رو آرام. او دست به تلفن به پدر من. او بسیار مستقیم: ‘شما رفتن به انجام این کار زمانی که شما به خانه از خود واقعی کار درست است؟’ خوب پدر این است که رفتن به من کار واقعی!’ من خیلی خوشحالم که من در مورد صحبت نمی اسکار. آنها در حال حاضر در این فکر بودند که من با داشتن یک شکست. اگر من می گفت: “و این چیزی که در حال رفتن به پرش به بیرون از سطل زباله می تواند و فریاد زدن در شما” مادر شده اند در اولین قطار سیگاری آینده به فرزند خود است.”

به عنوان unhinged به عنوان نشان می دهد صدا به uninitiated آنچه در آن ایستاده بود و امید است. این خیابان بود اما تاکید استعاری بود در شاخه های کوچک سبز که جوانه زده از طریق ترک در پیاده رو. سه سال و نیم قبل از خیابان کنجد نوامبر 1969, برتر, در, PBS, ایده برای برنامه شده بود تخم توسط دو نفر از دوستان در یک مهمانی شام: جوآن Ganz کونای یک تولید کننده فیلم های مستند برای تلویزیون عمومی و لوید Morrisett, معاون رئیس جمهور در مراسم خیریه شرکت کارنگی. در گفتگو در کونای نیویورک آپارتمان آنها شناسایی یک مشکل اجتماعی است که کودکان فقیر بودند ورود به مهد کودک بدون یادگیری مهارت های خود را طبقه متوسط همتایان و یک راه حل بالقوه برای استفاده از تلویزیون برای آماده سازی بهتر این کودکان محروم برای مدرسه. می تواند یک نوع جدید از بچه های برنامه های تلویزیون در پرداختن به این موضوع ؟ کونای و Morrisett حل برای پیدا کردن.

آنچه قابل توجه از امروز نظر است که با وجود انگیزه های مالی برای Sesame Street موسس اواز یا موسیقی دو نفری به انجام آنچه آنها انجام داد. ایشان بود و نه کارآفرینی انجام یک start-up در مفهوم مدرن از این مدت است. Jon سنگ یکی از خیابان کنجد اصلی تولید و رانندگی نیروی خلاق در نشان می دهد در سال های اولیه بعد گفت: این تیم که کونای و Morrisett مونتاژ “هیچ یک از ما قرار بود برای پولدار شدن از کارگر خود را. . . . اما چالش واگذاری و خلاق آزادی اعطا ما برای دیدار با این چالش بود چیزهای بی پروا و ما در زمان مسئولیت ما را بسیار جدی است.”

سپس در midthirties, کونای و Morrisett شد exemplars جان اف کندی “بپرسید نه آنچه که کشور خود را می تواند برای شما انجام دهد” اخلاق افتخار به پرواز پرچم مرز جدید: اواخر رئیس جمهور تخته سنگ از برنامه های طراحی شده به رهبری ایالات متحده به ارتفاعات جدید از عظمت و تاثیر مثبت آن در قالب مبارزه با فقر ابتکارات سپاه صلح یا اکتشاف فضا. تنها ثروت است که وارد کونای و Morrisett این ملاحظات بود که “انسان ثروت”—یک سکه از Morrisett است که او مورد استفاده برای توصیف آنچه در جامعه شد و هدر دادن: این پتانسیل بکر از کودکان محروم از کمک های که این بچه ها ممکن است به جهان گسترده تر اگر تنها با توجه به این شانس.

این آرمان گرایی را در یک خلاء وجود ندارد. Sesame Street بخشی از یک جنبش بزرگتر که دیدم رسانه متخصصان و رهبران فکری اهرم نفوذ خود برای کمک به کودکان یاد بگیرند و بهتر شهروندان است. یک سال و نیم قبل از نشان می دهد, برتر, Mister Rogers’ Neighborhood تا به حال ساخته شده خود را ملی-تلویزیون اولین میزبانی ملایم مقدر وزیر پروتستان به نام فرد راجرز که در حال حاضر به سیستم وارد شده پانزده سال در صنعت تلویزیون.

و سریع در خیابان کنجد پاشنه آمد Schoolhouse Rock!, فرم کوتاه سری ویدئو خواب با خیابان مدیسون admen که با استفاده از موسیقی و انیمیشن برای آموزش کودکان و نوجوانان بار جداول مدنی و قواعد دستوری و رایگان خواهد بود . . . من و تو, تلویزیون ستاره Marlo Thomas بی پروا multipronged کمپین (که اولین بار بود یک ضبط آلبوم و پس از آن یک کتاب و یک تلویزیون خاص) به القای مفهوم برابری جنسیتی در تاثیرپذیر ذهن جوان.

به طور گسترده تر این تحولات آشکار در غیر منتظره ای مهمان نواز سیاسی. برای همه قطبش که مشخص اواخر دهه شصت و اوایل دهه هفتاد—به عنوان بدبینی شرح داده شده توسط David Brinkley و کاملی توسط ضد جنگ جنبش و محافظه کار واکنش در برابر آن وجود دارد حمایت گسترده در میان مردم آمریکا و نمایندگان منتخب خود را برای سرمایه گذاری در کشور جوانترین شهروندان است. امضای دستاورد رئیس جمهور لیندون جانسون را جنگ فقر بود ابتدایی و متوسطه آموزش و پرورش عمل از سال 1965 که اختصاص بودجه فدرال برای آموزش عمومی در مقیاس بی سابقه ای برای نزدیک به بیست و هفت هزار مدرسه در مناطق و به صراحت به دنبال به خیابان کنجد بعدها به نزدیک “دستاورد شکاف” بین کودکان از کم درآمد و طبقه متوسط خانوار.

یکی دیگر Johnson, مدیریت, موفقیت, عمومی صدا و سیمای عمل از سال 1967 راه اندازی شرکت برای پخش عمومی یک نهاد غیر انتفاعی است که توزیع پول فدرال به محلی عمومی تلویزیون ایستگاه های بسیاری از آن به منظور تامین مالی برنامه ریزی آموزشی. زمانی که در سال 1969 یک کمیته فرعی سنای آمریکا بود به فکر برش CPB پیشنهادی بودجه در نیمه به $10 میلیون فرد راجرز در حال حاضر یکی از تلویزیون عمومی مهمترین قهرمانان و ستاره, سفر از خانه خود را پایه پیتسبورگ به واشنگتن دی سی به پرونده او برای نگه داشتن بودجه در محل.

در عرفی بی شتاب, سرعت, راجرز توضیح داده شده به کمیته فرعی را بروسقو تردید رئیس سناتور جان Pastore, دموکرات, رود آیلند است که برنامه های خود را تحویل “یک عبارت از مراقبت” به هر کودک بیننده اضافه کرد: “من احساس می کنم که اگر ما در تلویزیون عمومی فقط می تواند آن را روشن است که احساسات محفل و کنترل ما انجام خواهد شد که خدمات بزرگی برای سلامت روان.” سناتور خود استادانی “tough guy” از mean streets of Providence, نرم palpably طی شش به علاوه دقیقه که راجرز صحبت کرد و در نهایت نتیجه گیری خود را در فدرال هیل لهجه “من فکر می کنم آن را wondah-ful. من فکر می کنم آن را wondah-ful. به نظر می رسد مثل شما فقط به دست آورده 20 میلیون dollahs.”

راجرز-Pastore ارز تبدیل به یک ویروسی احساس در یوتیوب عصر: یک نگاه اجمالی از یک بیشتر مدنی و مدنی فکر زمان. اما بیش از آن که آن را نشان دهنده چگونگی تحول این دوره برای کودکان فرهنگ است. “احساسات محفل”—این را ثابت خواهد بود یک امضا تمایلات آیا آن بیان شده بود, در یک شگفت انگیزی تجانس با درشت سابق NFL خط دفاعی-مرد روزی گریر در این رایگان بود . . . شما و من آهنگ “این خوبه به گریه” (چرا که “گریه از غم می شود از شما”) و یا با کنجد خیابان کرمیت قورباغه به او بی سر و صدا سنگ “Bein ” سبز” که در کمتر از دو دقیقه حدودا از طریق عبارات ناامنی عدم پذیرش خود و غرور. (این آهنگ به سرعت تکامل یافته و به یک American Songbook استاندارد پوشش داده شده توسط Frank Sinatra, Lena Horne و ری چارلز.)

چه جدید در مورد این نشان می دهد که نسبت به کودکان برنامه نویسی که تا به حال قبل از آنها ؟ آنها نمی سرپرستی مخاطبان خود را و آنها اذعان داخل کشور زندگی بچه ها. چیزی مشابه اتفاق می افتد در ادبیات کودکان. Maurice Sendak در شب, آشپزخانه, منتشر شده در سال 1970 به دنبال disorienting منطق از رویاهای دوران کودکی به عنوان آن کمی-پسر شخصیت شناور در داخل و خارج از خطر تقریبا در حال پخته شده را به یک کیک. جودی Blume در فوق العاده ای اجرا از بهره وری در اوایل دهه هفتاد شکست زمین جدید در تصویر می کشد عاطفی آشوب از preteen و تجربه در او جوان-بزرگسالان رمان با شخصیت او در تلاش برای ایجاد حس از بلوغ (شما وجود دارد و خدا ؟ آن را به من مارگارت; سپس دوباره شاید من نمی; Deenie); قلدری (چاق شدن) و طلاق (آن را پایان جهان).

به دور از تمسخر به عنوان پیچ و تابدار یا snowflaky این احترام همدلانه رویکرد به درگیر شدن کودکان به طور گسترده ای در آغوش گرفت. Blume کتاب های پرفروش شد. Sesame Street موفق فراتر از سازندگان آن انتظارات رسیدن به نه تنها در نظر گرفته شده و جمعیتی از کودکان و نوجوانان نیاز دارند اما عملا تمامیت پیش دبستانی امریکا است. آهنگ و داستان از رایگان خواهد بود . . . من و شما بودند گنجانیده شده به برنامه های درسی از سی و پنج پنجاه متحده است.

بیشتر ما از این دوران این عصر روشنگری جونیور تر قابل توجه به نظر می رسد. آن گرد هم آمدند ارگانیک توسط حادثه تا آنجا که طراحی “stalked by موفق باشید” به عنوان کونای قرار داده و آن را با افراد همفکر پیدا کردن یکی دیگر درست زمانی که آنها نیاز به. آن شکل گرفت, در بیشتر قسمت ها توسط روشنفکران مترقی عمدتا از شمال شرق—فرهنگی—نخبگان هنوز آن را دریافت کرده بود که در ایمان خوب است و نه به عنوان یک uppity فرهنگ-جنگ تحریک.

و آن اتفاق افتاد به یکی شدن در طول, به خصوص سرگرم کننده حاصلخیز هر چیزی می رود هنری دوره که در آن هیولا می تواند خوش خیم و آبی (کوکی Grover) و انسان صفات به طور معمول نسبت به حروف و اعداد و حتی نورد قطعات کاغذ (به عنوان مثال عنوانی ستاره Schoolhouse Rock!’s “من فقط یک لایحه”).

من یک بخشی از خیابان کنجد نسل سه سال در زمان نشان می دهد و در سال 1969 برتر. مادر من یک دانشمند محقق در حال خواندن روزنامه حسابهای عمومی تلویزیون در انتظار تجربه در برنامه ریزی آموزشی برای کودکان پیش دبستانی و او وحی شده plunked من در مقابل تلویزیون در روز یکی از خیابان کنجد پخش وجود دارد. من گروه اول بود به رشد تماشای, به عنوان یک ماده معمول هر دو خیابان کنجد و آن خواهر و برادر برنامه برای کودکان, خواندن گرا شرکت برق که آمد در سال 1971. مادرم سوگند که این دو را نشان می دهد به من آموخت که چگونه به خواندن قبل از من تا به حال حتی وارد مهد کودک.

با توجه به این که این امور بود که من همیشه می دانستم که آن را به ثبت نام به عنوان فوق العاده ای در زمان. اما من به عنوان مسن تر شدیم متوجه شدم که در آن بود که آفتابی-روز عصر اواخر 1960s و 1970s بود منحصر به فرد و بی سابقه و شگفت انگیز است. یک تلاقی عوامل مداوم ظهور تلویزیون; افت ضد جنگ و حقوق مدنی و جنبش فمینیستی; سیاسی لحظه ای که در آن مردم در موضع قدرت بر این باور بودند که دولت فدرال می تواند و باید نقش عمده ای در اوایل دوران کودکی-طرح; و بالاتر از همه ظهور یک گروه از فعالان و هنرمندان متحرک توسط یک crazily بلند پروازانه, خوش بینانه, دستور کار به انجام خوب—توطئه برای ایجاد یک عصر بر خلاف قبل از آن و یا پس از.

این مردان و زنان در مقابل به پر شکسته جهان است که دیگر رشد یو پی اس بودند نگرانی خود را از طریق ساخته شده جهان برای کودکان و نوجوانان “که در آن هوا شیرین است” و “که در آن کودکان اجرا کنید.” (هر دو از کسانی که شعر—از ترتيب تم آهنگ از خیابان کنجد و رایگان خواهد بود . . . من و تو—شد توسط همان نویسنده بروس هارت.) آن دوران قهوه مایل به زرد رنگ و شن تا مطمئن شوید . . . بلکه از روزهای آفتابی.

گزیده ای از “روزهای آفتابی” توسط دیوید کمپ. کپی رایت © 2020 توسط دیوید کمپ. تجدید چاپ با اجازه از Simon & Schuster, Inc. تمام حقوق محفوظ است.

به عنوان یک غیر انتفاعی, اخبار سازمان های آینده ما بستگی به شنوندگان مثل شما که اعتقاد به قدرت های خدمات عمومی و روزنامه نگاری.

سرمایه گذاری خود را در بازار به ما کمک می کند باقی می ماند paywall-رایگان و تضمین می کند هر کس دسترسی به قابل اعتماد و بی طرفانه اخبار و اطلاعات بدون در نظر گرفتن توانایی خود را برای پرداخت.

اهدای امروز — در هر مقدار — برای تبدیل شدن به یک بازار سرمایه. در حال حاضر بیش از هر زمان تعهد خود را می سازد تفاوت.

is.gdv.gdv.htclck.ruulvis.netshrtco.de